nagl Warsztay 480

    Warsztaty – wewnątrz samoorganizacji

„Jaźń stanowi centrum systemu psychicznego, obejmuje go i przenika siłą swego promieniowania, to nasz prawdziwy »punkt środkowy«, [który] jest ośrodkiem napięcia między dwoma światami i ich siłami, tymi światami jest świat wewnętrzny i zewnętrzny, które zresztą w sensie ostatecznym i tak ona sama powołuje”.

Wikipedia

  • Warsztaty Gry w abstrakcję są praktyką prowadzoną w niewielkich grupach, podzielonych na dwuosobowe zespoły, każdy z nich rozgrywa ze sobą wspólny obraz. Proces jest intuicyjny i otwarty dla każdego, czego dowiodła ponad 30 - letnia praktyka badawcza. Językiem rozgrywanego obrazu jest abstrakcja, czyli język uniwersalny nieobciążony pojęciami i przekonaniami. Tym wszystkim, co tworzy w nas zacietrzewienia.
    ​
  • Mechanika procesu polegająca na naprzemiennym wykonywaniu malarskich posunięć pozwala zagłębić się w osobistą jaźń. Drugi swymi posunięciami wytrąca nas z samozadowolenia, my swoimi tak samo oddziałujemy na niego. Otwiera się w ten sposób dynamiczny proces porozumienia. Dzięki temu wchodzimy z nim w głęboką relację, a poprzez to do wnętrza samoorganizujących się procesów.

Osiągamy stan naturalnego porozumienia i spełnienia, potwierdzonego powstałymi obrazami. Wystawa obrazów po warsztatowych z ich niezwykłą konstrukcją — każdy obraz można oglądać z dwu stron. (Są montowane na specjalnych obrotowych mechanizmach) Utwierdza uczestników w doświadczeniu teraźniejszości  — samoorganizacji. Rozmowy w trakcie i po warsztatach potwierdzają wrażenie emocjonalne, że Grając, uczestniczymy w procesie niezależnym od:

  • Kultury,
  • pozycji,
    • społecznej
    • zawodowej,
  • wykształcenia,
  • wieku,
  • rasy.

 Cele

  1. Uchylić priorytet oceniającego rozumu. Doświadczyć wglądu w teraźniejszość, w której dokonuje się proces Gry w abstrakcję.
  2. Zapoznać się, doświadczyć i opanować utratę kontroli w sposób kontrolowany.
  3. Doświadczyć osobistego wglądu w stan spełnienia, jaki następuje na końcu procesu Gry.
  4. Powrót do stanu codzienności w sposób uporządkowany, zaakceptowanie wglądu w jaźń.
  5. Skonfrontować się z obrazem Gry i uzmysłowić sobie, że my to nie tylko relacje, ale też ich realny obraz.
  6. Doświadczyć wystawy wspólnych obrazów. Oglądanych ze strony każdego partnera.​ Być w grupie i rozmawiać o tym wydarzeniu w sytuacji oficjalnej — wystawa.

Specyfikacje

Warsztaty są przewidziane dla 12 osób. Gra odbywa się w parach. Każda para tworzy jeden wspólny obraz. Partnerzy w trakcie malowania siedzą po przeciwnych stronach stołu. Powstały obraz, można więc oglądać z obu stron, czyli od każdej strony jest jakby inny obraz, lecz oba stanowią jeden wspólny obraz. W konsekwencji powstaje nowa wartość „MY”, reprezentowana przez powstały (ten trzeci) wspólny obraz.
Warsztaty trwają około 7 godzin. W trakcie warsztatów:
    • Poznajemy się.
    • Wprowadzenie, film i rozmowa: Jak doradzałbym iść przez proces.
    • Dzięki chwili medytacji „przed podróżą” wyciszamy swoje codzienności, poznajemy siebie.
    • Gra w abstrakcję — malujemy wspólny obraz.
    • Rozmowa, uporządkowanie wrażeń.
    • Porównanie osobistego doświadczenia z innymi członkami grupy.
    • Zakończenie.
Ze względu na to, że art. warsztaty, nie zawiera zaplanowanego z góry przekazu, ich przekazem będzie to, czego każdy z nas w nich doświadczył. Gra i jej przeżycie wsparte oglądaniem jeszcze mokrych obrazów wywołuje wiele reakcji, opinii, wypowiedzi. Zwłaszcza że stan emocjonalno — duchowy po Grze jest specyficzny. Określamy go zwykle jako spełnienie. Tworzy się dyskusja, rozmowa pomiędzy uczestnikami, osobiste refleksje.
To właśnie ten stan i możliwość refleksji nad nim oraz porównanie swoich odczuć z innymi stanowi realną wartość. Tworzy się żywa, doświadczona, a nie wyuczona relacja do drugiego. Opis Gry, jaki nieustannie powstaje, w dużej mierze składa się z takich relacji.
 

Wystawa obrazów Gry.

Wystawa odbywa się następnego dnia po warsztatach Jest okazją do powtórnego spotkania już nie w warsztatowych emocjach, ale „oficjalnych".
W procesie warsztatów powstanie 6 obrazów wzajemnych relacji. W najprostszym planie są to obrazy podwójne, bo malowane przez partnerów i możemy je oglądać z dwu różnych stron. Jednak stanowią jeden obraz.

​ To pierwszy podstawowy przekaz Gry w abstrakcję - brak przekazu, wizji, ideału. Jej celem jest teraźniejszość, doświadczenie samoorganizującego się procesu z którego każdy powraca ze swoją opowieścią. Podwójne, obracane obrazy są potwierdzeniem naturalności i dostąpności takiego stanu.
  • Prezentacja obrazów Gry w abstrakcję, jest niezwykle istotnym elementem warsztatów. Pokazuje, że partnerzy szanują swoją pracę, obraz swoich relacji z drugim.
  • Szanują swoje uczestnictwo w teraźniejszości i składają osobistą relację z tego zdarzenia.
  • Szanują także i prezentują sferę MY, jaka zaznacza się w postaci wspólnego obrazu.

Wysatwa p warsztatach

Są one prezentowane w ramach zaopatrzonych w specjalny mechanizm obrotowy, tak byśmy mogli obejrzeć każdy obraz ze strony każdego uczestnika.

***

Bardzo ważne jest by, nic w procesie Gry nie zakłócało procesu. Gdy filmowanie krępuje uczestników, nie filmujemy. Gdy nie chcą ujawnić swoich relacji, nie ujawniam ich. Proces i wejście w teraźniejszość jest tu podstawą. Także czas warsztatów może się zmieniać w zależnoiści od potrzeb.